Wyobraź sobie, że zakładasz dziecku skarpetki i wybucha płaczem, jakby coś go bolało. Albo że babcia próbuje je przytulić na powitanie, a ono ucieka i zakrywa ręce. Z obserwacji wiem, że rodzice w takich momentach często czują się bezradni – i nie wiedzą, czy to przejściowa wrażliwość, kaprys, czy sygnał, że coś wymaga uwagi. Nadwrażliwość dotykowa u dzieci jest realnym zjawiskiem neurologicznym, które ma konkretne przyczyny i konkretne sposoby pracy. W tym artykule pokażę Ci, jak ją rozpoznać, skąd się

Siedmiolatek, który nie może usiedzieć przy odrabianiu lekcji dłużej niż trzy minuty. Dziecko, które wybucha płaczem, gdy ktoś w pokoju obok głośno zamknie drzwi. Pierwszoklasista, który miesza litery, trzyma ołówek w dziwny sposób i po kwadransie pisania ma przykurczone palce. Rodzice słyszą wtedy: „nieuwaga”, „nadpobudliwość”, „trzeba ćwiczyć więcej”. Tymczasem za wieloma z tych trudności stoją odruchy pierwotne u dzieci, które z różnych powodów nie wygasły w odpowiednim czasie. W tym artykule wyjaśnię, czym są te odruchy, co się dzieje, gdy

Czasem rodzic widzi swoje dziecko i myśli: „No dobrze, ale o co tu właściwie chodzi?”. Jednego dnia dziecko potyka się o własne nogi, wpada na meble, krzywi się przy ubieraniu, złości się przy rysowaniu, a przy zadaniu, które miało trwać pięć minut, nagle robi się domowy armagedon. I bardzo łatwo wtedy usłyszeć: „nie skupia się”, „jest nieuważne”, „ciągle się wierci”, „mogłoby się bardziej postarać”. Tylko że często pod tym zachowaniem nie stoi złośliwość ani brak chęci, ale układ nerwowy, który

Twoje dziecko unika pewnych faktur, wpada w panikę przy głośnych dźwiękach albo przeciwnie – szuka nieustannie intensywnych wrażeń i nie potrafi wysiedzieć w miejscu? To mogą być sygnały zaburzeń przetwarzania sensorycznego. Diagnoza integracji sensorycznej to badanie, które pozwala zrozumieć, dlaczego dziecko zachowuje się tak, a nie inaczej – i co konkretnie mu pomaga. W tym artykule opisuję cały proces krok po kroku: od pierwszego spotkania aż po pisemną opinię i plan terapii. Spis treści Czym jest diagnoza integracji sensorycznej i

To jedno z najczęstszych pytań rodziców. Odpowiedź brzmi: nie – to nie są pojęcia równoważne ani zamienne. Trudności sensoryczne mogą występować w autyzmie, ale mogą też pojawiać się poza autyzmem (np. w ADHD, zaburzeniach lękowych, problemach rozwojowych) albo jako cecha profilu dziecka bez jednej „etykiety diagnostycznej”.   W nowoczesnych kryteriach diagnostycznych autyzmu reaktywność sensoryczna jest wprost uwzględniona: w kryteriach DSM (w wersji opisanej na stronach Centers for Disease Control and Prevention) występuje jako jeden z elementów wzorców zachowań ograniczonych i

Terapia sensoryczna (znana również jako terapia integracji sensorycznej) to podejście opracowane na bazie prac dr A. Jean Ayres, które pomaga dzieciom z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego lepiej interpretować bodźce i reagować na nie w sposób adekwatny. Zgodnie z definicją opracowaną przez Instytut Child Mind, terapia ta wykorzystuje specjalistyczne ćwiczenia i sprzęt, aby pomóc dzieciom, które są nadmiernie wrażliwe lub zbyt mało wrażliwe na bodźce, odnaleźć „optymalny” poziom pobudzenia i poczucia bezpieczeństwa . Idea integracji sensorycznej opiera się na założeniu, że ruchowe

Nadwrażliwość słuchowa (hiperakuzja) to zaburzenie przetwarzania dźwięków, w którym zwykłe dźwięki codzienne są odbierane jako nadmiernie głośne, nieprzyjemne lub nawet bolesne. Uważa się, że jest to rodzaj zaburzenia integracji sensorycznej. Wyróżnia się trzy główne formy nadwrażliwości słuchowej: Hiperakusis – „czysta” nadwrażliwość na dźwięki o umiarkowanej głośności. Normalne dźwięki są odbierane jako zbyt głośne, co często prowadzi do unikania głośnych miejsc i izolacji społecznej. Mizofonia – specyficzna nadwrażliwość na powtarzalne, irytujące odgłosy (np. mlaskanie, tykanie zegara). Objawia się silną reakcją emocjonalną

Zauważyłeś, że Twoje dziecko uwielbia wsypywać ryż z miski do miski, przelewać wodę z kubeczka do kubeczka albo godzinami bawić się piaskiem? To nie „bałagan dla bałaganu”. To właśnie zabawy sensoryczne – naturalny sposób na to, by mózg dziecka uczył się świata wszystkimi zmysłami. W tym artykule krok po kroku wyjaśnię Ci, zabawy sensoryczne – co to takiego, co dają zabawy sensoryczne w rozwoju dziecka, kiedy zacząć i jak dobrać zabawy sensoryczne dla 2 latka, aby były bezpieczne i wartościowe.

Zaburzenia SI – jak rozpoznać, że dziecko potrzebuje terapii? Integracja sensoryczna to proces neurologiczny, w którym mózg odbiera i łączy informacje z różnych zmysłów (dotyku, wzroku, słuchu, równowagi, propriocepcji), aby odpowiednio reagować na otoczenie . Zaburzenia integracji sensorycznej (SI) pojawiają się wtedy, gdy układ nerwowy nieprawidłowo organizuje te bodźce . Mówiąc prościej – dziecko może mieć sprawne narządy zmysłów, ale mózg źle segreguje i interpretuje informacje (np. dziecko słyszy poprawnie, ale reaguje przesadnie na codzienne dźwięki) . Skutkiem mogą być

Czy Twoje dziecko „przestawia się” przy każdym hałasie, złości się przy myciu włosów albo unika pewnych faktur? Wielu rodziców zadaje pytanie: skąd się biorą zaburzenia integracji sensorycznej i czy można im zapobiec. Poniżej znajdziesz przystępne wyjaśnienie mechanizmów, listę czynników ryzyka, typowe objawy zaburzeń integracji sensorycznej, a także to, kiedy i gdzie szukać pomocy.   Z tego artykułu dowiesz się: Czym są zaburzenia integracji sensorycznej? Skąd się biorą zaburzenia integracji sensorycznej? (przyczyny i czynniki ryzyka) 1) Czynniki genetyczne i rodzinne 2)